We sluiten onze dagtocht af bij de absolute wereldrecordhouder van de eilandengroep: Whitehaven Beach. Dit strand wordt wereldwijd steevast verkozen tot het allermooiste en meest witte strand dat je kunt vinden. Wetenschappelijk gezien is dit het witste zand op aarde, en dat heeft te maken met de gigantische hoeveelheid silicium die erin zit. Het zand is zo fijn dat het bijna piept onder je voeten en het wordt (in tegenstelling tot normaal zand) totaal niet heet in de brandende zon!

Op dit paradijselijke strand is het tijd voor de lunch. We kunnen oprecht zeggen dat dit een van de allermooiste plekken is waar we ooit hebben geluncht. Als we de drone omhoog sturen, zien we pas echt hoe uitgestrekt de witte zandvlakte is, met in de verre verte zelfs de contouren van Hill Inlet.

Terwijl we over het strand wandelen, komen we ook hier weer volop wildlife tegen. Naast brutale kaketoes en papegaaitjes zien we plotseling een paar enorme varanen over het strand struinen. En als je in het ondiepe water kijkt, zie je overal donkere schimmen gracieus voorbijglijden. Geen rotsen, maar tientallen pijlstaartroggen!

Leuk historisch feitje: Eigenlijk zouden deze eilanden niet de ‘Whitsundays’ maar de ‘Whitmondays’ moeten heten! Toen ontdekkingsreiziger James Cook hier in 1770 doorheen voer, dacht hij op basis van zijn logboek dat het de eerste dag van Pinksteren (Whitsunday) was. In werkelijkheid liep hij een dag achter en was het al Tweede Pinksterdag (Whitsunday Monday). Die fout is echter nooit meer teruggedraaid!